Bu maske “gören ama konuşmayan” ruhu temsil eder.
Gözlerin badem şeklinde ve derin oyuklu olması, maskenin insan gözleriyle değil, sezgiyle baktığını anlatır. Bu yüzden bu tip maskeler günlük törenlerde değil;
-
büyük geçiş ritüellerinde
-
topluluğu tehdit eden dönemlerde
-
ruhani rehberlik gerektiğinde
ortaya çıkarılırdı.
Yüzün tamamını kaplayan hayvan ve spiral kabartmalar rastgele değil:
-
Hayvan figürleri → doğanın gücü ve içgüdü
-
Spiral/doku tekrarları → zaman, döngü ve kader
-
Simetrik bölünme → iyi–kötü, gece–gündüz, yaşam–ölüm dengesi
Maskenin ağzının küçük ve kapalı olması çok önemli bir detaydır:
Bu maske sözle değil, varlığıyla hüküm verir.
Ritüelde bu maskeyi takan kişi artık birey değildir;
ataların hafızasını taşıyan canlı bir sembole dönüşür.
O an maske, köy için koruyucu bir duvar gibi çalışır.